Juridisch Medewerker
‘Ik leef van uitdaging tot uitdaging.’
Achtergrond: Bachelor sociologie en antropologie (UvA september 2021-juli 2024), Pre-master European and International Law (UvA september 2024-december 2025), barvrouw café in Amsterdam (maart 2022-heden).
Rode draad in mijn studies is het onderzoeken van machtsrelaties in relatie tot het omgaan met de natuur. Dat verschilt van continent tot continent. Zo kun je je voorstellen dat iemand die voor zijn brood afhankelijk is van landbouw nabij het tropisch regenwoud, anders over het beheer daarvan denkt dan iemand vanuit zijn studeerkamer in West-Europa.
Ik zie dat Nederland op het gebied van milieuwetgeving behoorlijk is dichtgetimmerd. Wil je in Amsterdam een onderneming beginnen, dan moet je – bij wijze van spreken – door een regenwoud aan vergunningen en voorschriften heen. Ik vind dat niet per se een slechte zaak. Maar voor de gewone man/vrouw is de milieuwetgeving niet gemakkelijk te behappen. Ik merk dat nu bij mijn werk. Als ik tijdens mijn rechtenstudie geen basiskennis had verworven, zou ik er niet zomaar uitkomen.
Trots op mijn ouders, het gezin waarin ik geboren ben en mijn achtergrond. Ik ben trouwens de jongste in het gezin – een nakomertje. Dat mijn ouders mijn komst als een cadeautje zagen, blijkt wel uit de naam die ze mij meegaven: Dioza is het Portugees/Papiaments voor godin. Mijn roots zijn Antilliaans. Ik ben geboren en getogen in Alkmaar.
Bij Bisschop + Partners werkzaam als juridisch medewerker, gedetacheerd bij een omgevingsdienst in de noordelijke Randstad. De gemiddelde leeftijd van mijn collega’s, daar, ligt boven de vijfendertig. Dat heeft alles te maken met de kennis en ervaring die nodig zijn bij de grote dossiers die er spelen. Ik merk echter dat men wel degelijk openstaat voor verjonging. Dat Bisschop + Partners inzet op de verduurzaming van kennis op het gebied van milieuwetgeving en vergunningverlening, wordt er met open armen ontvangen.
Werken bij Bisschop + Partners is leerzaam en uitdagend. Sparren met de collega’s vind ik het allerleukst. Aan de universiteit was dat ook al zo; een van de redenen dat ik het daar echt naar mijn zin had.
In de horeca ervaar ik dat je een beetje gek moet zijn om daar te blijven werken. Je moet heel sociaal zijn en ook het nodige van je klanten kunnen pikken en je een beetje op de vlakte houden. Binnen de vergunningverlening ligt dat anders: duidelijk zijn, niet teveel pikken en toch kunnen schipperen tussen de regelgeving en het verzet dat je bij vergunninghouders soms tegenkomt. Een hele uitdaging.
Uitdagingen zoek ik ook op de sportschool. Goed in vorm blijven vind ik belangrijk. Daarnaast heb ik vooral de hobby’s van een oud dametje, zoals het haken van kleden, kleding en onderzetters. Dat geeft rust – als tegenhanger van een dynamisch leven.